کرماشان

دست نوشته ها

از خویش می گریزم دراین دیار باران

دلتنگ روزگارم برمن ببار باران

 

بغض گلوی مارا باری تو ترجمان باش

ای بی شکیب باران ای بی قرار باران

 

درهق هق شبانه ماند بعاشقی مست

نجوای ناودانها در رهگذر باران

 

از همرهان درین باغ با من چه مهربان بود

بیدی که گریه می کرد در جویبار باران

 

برفرق کوه بشکن مینای همتت را

خشکید چشمه چشم از انتظار باران

 

با خنجر زلالت بشکاف پرده هارا

اسب وسوار گم شد در این غبر باران

 

از ان غزال زخمی برگیر خستگی را

با کاسه های سنگاب در کوهسار باران

 

وه زانکه دل بریدن از خویش و با تو بودن

تا روزهای پیچان تا ابشار باران

 

دلتنگ این دیارم ای غمگسار پرتو

در من ترانه سرکن با این بهار باران

                                               پرتو کرمانشاهی

نوشته شده در ۱۳۸۸/٧/٤ساعت ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ توسط کرماشان نظرات () |

Design By : nightSelect.com